Afgelopen weekend is mijn (Engels)man 49 geworden… reden om me vast te verdiepen in de Engelse traditie omtrent Abraham! Enthousiast heb ik, via alle mogelijke Social Media, zijn familie aan de tand gevoeld om erachter te komen hoe men ginds het heuglijke feit viert. Een aantal van deze lui is overigens de 50 reeds ruimschoots gepasseerd dus ik heb hier echt te maken met een waardevolle bron van kenners. Dacht ik… maar uit al mijn research is he-le-maal niets interessants gekomen! Het beste waar ze mee kwamen is: “50 kaarsjes uitblazen en dan naar de pub om 50 biertjes te drinken”. Soms hangen ze buiten aan lantarenpalen (zo gênant mogelijke) foto’s op van de jarige, maar dat is pas sinds de laatste 10 jaar dus niet echt een traditie. Van Abraham of Sara hadden ze trouwens helemaal nog nooit gehoord, laat staan waar de beste man de Coleman’s English mosterd haalt…
Bizar
Naar onze maatstaven niet echt een waardig jubileum dus. Het schept zeker perspectief, want voor de 40e verjaardag van mijn man had ik het stel aan de overkant van het kanaal ook uitgenodigd en ze zijn altijd wel te porren voor een feestje, dus dat wordt een lesje 50 worden op zijn Nederlands!
Maar… waar komt onze traditie eigenlijk vandaan? Via Wikipedia kwam ik erachter dat Abraham de patriarch is van het jodendom, islam, en christendom. Een zeer wijze man dus, lijkt me. Zijn vrouw Sara deelde als zijn halfzus dezelfde vader, maar had een andere moeder. Dat is al vrij typisch, maar nu komt het: volgens de Bijbel was Sara tien jaar jonger dan Abraham en was ze onvruchtbaar. God beloofde Abraham, dat Sara een zoon (Izaäk) zou baren, ondanks haar hoge leeftijd van negenennegentig (!) jaar.
(Conclusie: mannen van 50 voelen ze zich alsof ze 109 zijn en aan de andere kant voelen vrouwen zich op bijna honderdjarige leeftijd nog jong genoeg om baby’s te krijgen? En: hoe ga ik dit bizarre verhaal volgend jaar uitleggen aan die Engelsen?)
Zaadjes
Ik zit nu alleen nog met die mosterd, maar goed: ik ben dan ook nog lang geen 50. Blijkbaar word je er wel oud mee. Van een vriendin kreeg mijn man op zijn verjaardag een zakje mosterdzaadjes met de tekst: “Dan kom je volgend jaar goed beslagen ten ijs en weet je alvast waar Abraham de mosterd haalt…” dus tegen die tijd weet in elk geval één van ons hoe het zit 😉
